Met zijn beursdebuut op 14 april schreef Coinbase, het grootste Amerikaanse handelsplatform voor cryptocurrency, geschiedenis als het eerste grote cryptobedrijf dat naar de beurs ging. De beursnotering laat een groei zien in wat ooit een niche-industrie was en toont ook aan dat cryptomunten inmiddels geaccepteerd worden in het reguliere bedrijfsleven. Daarnaast stelt het beleggers in staat om deel te nemen aan de crypto-industrie zonder daadwerkelijk cryptomunten, zoals de Bitcoin, te bezitten.
In dit artikel bespreken wij Coinbase en zijn historische beursnotering.
Over Coinbase
Coinbase, opgericht in 2012, is een in de VS gevestigd online platform waarmee gebruikers digitale valuta kunnen kopen, verkopen, overmaken en bewaren. Coinbase biedt ongeveer vijftig soorten crypto-activa, waaronder de bekende cryptomunten Bitcoin en Ethereum. Gebruikers kunnen via het platform cryptomunten naar elkaar sturen of bij winkels die Visa accepteren betalen met een Coinbase-kaart.
Het bedrijf bedient wereldwijd 56 miljoen gebruikers en verdeelt zijn klantenkring in drie categorieën: particuliere gebruikers, institutionele beleggers en ecosysteempartners. Particuliere gebruikers vormen hierin de grootse categorie.
Net als andere platformen haalt het bedrijf het grootste deel van zijn inkomsten uit transactiekosten. Coinbase maakte bekend dat de totale omzet in het eerste kwartaal van 2021 ongeveer $1,8miljard bedroeg. De nettowinst is meer dan verdubbeld ten opzichte van 2020, tussen de $730 en $800 miljoen.
Directe plaatsing versus een IPO
Er zijn een aantal verschillen tussen een beursgang via een directe plaatsing en IPO (Initial Public Offering).
Bij een IPO huren bedrijven die naar de beurs willen gaan ‘underwriters’ in die hen door het noteringsproces helpen. Tijdens een ‘underwriting’ proces treedt een investeringsbank (de underwriter) op als bemiddelaar tussen de onderneming en het publiek om de onderneming te helpen zijn eerste aandelen te verkopen. Dit proces omvat het assisteren bij de prijsstelling van de aandelen voor het eerste bod, het helpen bij de wettelijke vereisten, het kopen van de aandelen van het bedrijf en het verkopen aan investeerders. In ruil daarvoor betaalt het bedrijf de underwriter een vergoeding, doorgaans een percentage per aandeel.
Bij een directe plaatsing zijn geen underwriters betrokken en daarom is het meestal goedkoper dan een IPO. Een ander verschil zijn de aangeboden aandelen. Bij een IPO geeft een bedrijf nieuwe aandelen van het bedrijf uit, meestal om kapitaal aan te trekken. Met een directe plaatsing daarentegen, geeft een bedrijf aandelen uit die al bestaan, en werknemers of investeerders die al aandelen bezitten, kunnen deze rechtstreeks aan het publiek verkopen. In dit geval wil een bedrijf geen kapitaal aantrekken en kunnen huidige aandeelhouders hun aandelen onmiddellijk verhandelen, aangezien er geen blokkeringsperiode van toepassing is.
Coinbase genoteerd aan de NASDAQ
Zoals gezegd was Coinbase vanaf 14 april verhandelbaar op de NasdaqNASDAQ, onder de passende tickernaam COIN. Zij kozen voor een directe plaatsing. Hierdoor was er geen officiële prijszetting van de aandelen voordat ze werden verhandeld. Bij directe plaatsingen worden echter referentieprijzen vastgesteld om beleggers een indicatie te geven van de waarde van een bedrijf. Op 13 april stelde de NASDAQ een referentieprijs vast van $250 per aandeel.
Op de eerste handelsdag had Coinbase een openingsprijs van $381. De koersen klommen tot $429,54maar eindigden de dag op $328,28, 14% lager dan de openingskoers. De slotkoers gaf het bedrijf een waarde van ongeveer $86 miljard.
Terug naar de blog